social media

Stéphane Degout

Enfers: muzyczna podróż do Piekieł z Rameau i Gluckiem

Absolwent Conservatoire National Supérieur de Musique de Lyon oraz uczestnik programu Atelier Lyrique lyońskiej opery, Stéphane Degout zyskał sobie międzynarodowe uznanie już po swoim debiucie w roli Papagena podczas festiwalu w Aix-en-Provence. Od tego czasu pojawił się na największych scenach operowych świata, takich jak: Opéra de Paris, Théâtre des Champs-Elysées, Opéra-Comique, w berlińskiej Staatsoper, La Monnaie, Theater an der Wien, Royal Opera House, Lyric Opera Chicago, Metropolitan Opera, La Scali czy Bayerische Staatsoper. Pośród licznych festiwali, w których artysta zaznaczył swój udział, wymieńmy Salzburg, Glyndebourne, Aix-en-Provence i Edynburg, a także festiwale w Tokio i Los Angeles.

Jego najważniejsze występy w repertuarze operowym obejmują role Orestesa („Ifigenia na Taurydzie”), Wolframa („Tannhaüser”), Raimbauda („Hrabia Ory”), Tezeusza („Hippolyte & Aricie”), Dandiniego („Kopciuszek”), Merkucja („Romeo i Julia”), Guglielma („Così fan tutte”), Korebusza („Trojanie”), Hrabiego Almavivy („Wesele Figara”) – w tym wcieleniu zadebiutował niedawno w nowej produkcji Nederlandse Opera – a także tytułowe role w „Hamlecie” Thomasa, Orfeuszu Monteverdiego,Don Chisciotte” Contiego oraz Ulissesa w „Il ritorno d’Ulisse in Patria”. Jego naturalne predyspozycje i przywiązanie do roli Peleasa w operze Debussy’ego zyskało mu opinię jednego z jej najwybitniejszych interpretatorów.

Stéphane Degout dał się także poznać dzięki odkrywającym jego głęboką artystyczną wrażliwość recitalom, w szczególności poświęconym muzyce francuskiej i pieśniom. Wiele z nich – prezentowanych m.in. w Amsterdamie, Paryżu, Londynie, Berlinie, Brukseli i Nowym Jorku – powstało pod kierownictwem Rubena Lifschitza. Należy również przypomnieć koncerty z Chicago Symphony Orchestra pod dyrekcją Riccardo Mutiego oraz z Los Angeles Philharmonic z Esą-Pekką Salonenem; w teatrze La Monnaie artysta śpiewał „Kindertotenlieder” Mahlera i „Requiem” Faurégo pod dyrekcją Alaina Altinoglu. Współpracował także z tak znanymi dyrygentami, jak René Jacobs, Marc Minkowski, John Nelson, Raphaël Pichon czy Charles Dutoit.

Oddany sztuce artysta chętnie angażuje się we współczesną twórczość operową, kreując role m.in. w takich dziełach, jak „La Dispute” Benoît Merniera oraz „Au Monde” Philippe’a Boesmansa w teatrze La Monnaie. W ostatnim sezonie wystąpił podczas festiwalu w Aix-en-Provence w premierze opery Boesmansa „Pinocchio”, prezentowanej następnie na scenach La Monnaie i Opéra de Dijon.

Stéphane’a Degout’s wziął udział w nagraniach na DVD takich dzieł, jak „Werther”, Così fan tutte”, Pelléas et Mélisande”, Hrabia Ory”, Hippolyte & Aricie” oraz „Z rodu Boreasza. Nagrał również „Ein Deutsches Requiem” Brahmsa (w wersji na fortepian), „Requiem” Faurégo i „Cyganerię” Pucciniego dla wytwórni Deutsche Grammophon. Jego solowa płyta “Mélodies” dla Naïve stanowi hołd złożony przez artystę bogactwu melodii jego kraju – Francji.

W 2012 roku, uzyskał prestiżowy tytuł Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres w uznaniu jego “znaczącego wkładu we wzbogacanie francuskiego dziedzictwa kulturowego”. W tym samym roku ogłoszono go Śpiewakiem Roku podczas ceremonii przyznania nagród Victoires de la Musique Classique.

W tym sezonie Stéphane Degout śpiewa w Théâtre des Champs-Elysées „Kindertotenlieder” z Francuską Orkiestrą Narodową, prezentuje się też w serii recitali w ramach europejskiego tournée z pianistą Simonem Lepperem. Na scenie Opéra de Lyon śpiewa partię Markiza Posy (Rodrigue) w rzadko prezentowanej francuskiej wersji “Don Carlosa” Verdiego, zaś w Royal Opera House kreuje napisaną specjalnie dla jego głosu rolę w „Lessons in Love and Violence”, operze George’a Benjamina i Martina Crimpa.