social media

Marisol Montalvo

Marisol Montalvo nie tylko występowała u boku najsłynniejszych na świecie dyrygentów i orkiestr, lecz również miała zaszczyt współpracować z wieloma znamienitymi kompozytorami muzyki współczesnej, takimi jak Matthias Pintscher, Olga Neuwirth czy Wolfgang Rihm. Niektórzy napisali role specjalnie dla niej: Peter Eötvos (Sierve Maria w „O miłości i innych demonach”), Pascal Dusapin (Prothoe w „Penthesilea”) i Marco Stroppa (Olbia w „Il Re Orso”). Jej zamiłowanie do muzyki współczesnej zaowocowało regularną współpracą między innymi z Klangforum Wien, Ensemble Intercontemporain, International Contemporary Ensemble (ICE), Ensemble Remix oraz Ensemble Modern. Chociaż z sukcesem występuje w szerokim repertuarze operowym, Montalvo znana jest przede wszystkim z tytułowej roli w „Lulu” Albana Berga. „Le Monde” ogłosił debiutancki występ Montalvo w Operze Narodowej w Paryżu „prawdziwą rewelacją”: „Amerykańska sopranistka posiada niebywałą prezencję sceniczną i wokalną, a swoją wyczerpującą rolę odegrała z niesamowitą intensywnością”. W efekcie rola Lulu stała się centralnym punktem jej kariery scenicznej: wcielała się w nią na scenach Niemieckiej Opery w Berlinie, Théâtre du Capitole Toulouse, Teatro de la Maestranza, Theater an der Wien, Komische Oper Berlin i w słynnej produkcji Calixto Bieito w Theater Basel. Poza murami opery Marisol Montalvo często współpracuje z Christophem Eschenbachem, który pełni rolę nie tylko jej mentora, lecz również partnera koncertowego. Dyrygował podczas jej debiutu w Carnegie Hall z udziałem Philadelphia Orchestra i od tamtej pory regularnie zaprasza ją do udziału w przedsięwzięciach, które realizuje z takimi orkiestrami jak Vienna Philharmonic, Houston Symphony, London Philharmonic, Munich Philharmonic i Orchestre de Paris. Jedną z najnowszych ról Marisol Montalvo jest Sophie w koncertowej wersji „Der Rosenkavalier” z udziałem National Symphony Orchestra pod batutą Christopha Eschenbacha w Kennedy Center w Waszyngtonie. Montalvo współpracowała z takimi dyrygentami jak Daniel Harding, Vladimir Jurowski, Christopher Hogwood, Yuri Temirkanov, Bernhard Kontarsky, Sylvain Camberling, Sussana Mälkki, Lothar Zagrosek i Sir Neville Marriner, a także z wieloma orkiestrami: Cleveland Orchestra, Los Angeles Philharmonic, San Francisco Symphony, St Petersburg Philharmonic, DSO Berlin, SWR Sinfonie-Orchestra, RSO Wien, Finnish Radio Symphony Orchestra i Bamberger Symphoniker. Występowała w Operze w Zurychu, Bregenzer Festspiele, Gran Teatro del Liceu, Baden-Baden Festspielhaus, Teatro Real de Madrid, Glyndebourne Festival Opera, Théâtre du Châtelet, Théâtre de Genève, Théâtre de la Monnaie / de Munt, Operze w Monte Carlo, Litewskiej Operze Narodowej, Polskiej Operze Narodowej i w Operze Komicznej.