social media

Newsletter

Chcesz wiedzieć co ciekawego dzieje się na naszym festiwalu? Zapisz się do newslettera i bądź na bieżąco!

Działamy z poszanowaniem zapisów Konstytucji RP oraz RODO

NEWSLETTER_SUCCESS

Siła ekspresji i nastroju

Recital mistrzowski Sophie Karthäuser to kolejny podczas Festiwalu Opera Rara wieczór z gwiazdą – przed krakowską publicznością wystąpiła śpiewaczka ceniona i pożądana na najważniejszych scenach muzycznych świata.

Renomowana belgijska sopranistka jest jedną z najbardziej upragnionych i wyczekiwanych artystek, rozchwytywaną i zapraszaną do współpracy przez tak prestiżowe zespoły i orkiestry jak m.in. Les Arts Florissants, Akademie für Alte Musik Berlin czy The Academy of Ancient Music. Uznanie zyskała przede wszystkim dzięki mistrzowskim interpetacjom muzyki Mozarta i wykonaniami głównych ról w jego operach. Z sukcesem występowała w Théâtre des Champs-Elysées, berlińskim Konzerthaus, Carnegie Hall w Nowym Jorku czy na festiwalu Aix-en-Provence. Śpiewała pod batutą takich dyrygentów, jak m.in. Kent Nagano, Nikolaus Harnoncourt, Marc Minkowski i Philippe Herreweghe.

Poezja najwyższej próby

Na program krakowskiego recitalu artystka wybrała pieśni sięgające dziewiętnasto- i dwudziestowiecznej tradycji wiodących stylów muzycznych – niemieckiej Lied i francuskiej mélodie,które skomponowano do poezji najwyższej próby. Wykonanie pieśni do słów takich poetów, jak Lenau, Eichendorff, Heine, Goethe, Hugo, Verlaine czy Baudelaire, wymaga od wykonawcy artystycznej dojrzałości. Obdarzona bogatą wyobraźnią muzyczną i liryczną Sophie Karthäuser doskonale zadbała o wiarygodność swojej interpretacji.

W pierwszej części koncertu zabrzmiały utwory z kręgu kultury niemieckiej: Felixa Mendelssohna, jego siostry Fanny, której muzyka w ostatnich latach jest na nowo przybliżana i poznawana, oraz Clary Schumann. Karthäuser zaimponowała wysublimowanym liryzmem i niezawodną techniką, która pozwoliła jej skoncentrować się na niuansach zawartych w tekście pieśni i w nutach. Oczarowała publiczność także siłą wyrazu pełnego, mocnego głosu o bogatej barwie, dbałością o precyzję frazowania oraz wyważonym kontrastem narracji.

 

Wysublimowana kreacja

Karthäuser z równym powodzeniem odnalazła się tak w repertuarze niemieckim, jak i francuskim, z naturalnością przechodząc od nastroju dynamicznej ekspresji w pierwszej części koncertu do wyrafinowanego impresjonistycznego i symbolicznego charakteru pieśni Claude’a Debussy’ego. Błyskotliwy okazał się także wybór pieśni ujętych w cykl pod wspólnym tytułem Un petit bestiaire (znajdujący się na wydanej w listopadzie ubiegłego roku płycie artystki Le Bal des animaux). Na ów Mały bestiariusz złożyły się pieśni m.in. Gabriela Fauré, Emmanuela Chabriera, Reynalda Hahna, Maurice’a Ravela i Edouarda Lalo, które stanowiły portrety określonych ptaków (kaczki, słowika, pawia, skowronka) i wyjątkowo, w przypadku utworu Gabriela Fauré, motyla. Na tle ruchliwego akompaniamentu sopranistka pozwoliła sobie na nieco figlarny ton i częste fioritury w postaci ozdobników, tryli i wibrata (charakterystycznego dla jej śpiewu), które efektownie wzbogaciły melodię i dodały recitalowi elegancji.

Nastrój kreował przy fortepianie Eugene Asti, z którym Sophie Karthäuser współpracowała podczas nagrania Le Bal des animaux i przy wcześniejszych albumach z muzyką Francisa Poulenca. Asti akompaniował stylowo, bardzo zwinnie i błyskotliwie w pieśniach Un petit bestiaire, dynamicznie oraz ekspresyjnie w repertuarze niemieckim. Duet Sophie Karthäuser i Eugene Asti stworzył wokół słuchaczy nastrojową atmosferę romantyzmu, symbolizmu i impresjonizmu.

Był to trzeci z kolei recital mistrzowski odbywający się w ramach Festiwalu Opera Rara, który ukazał różnorodny temperament wykonawców oraz szerokie spektrum repertuaru w przekroju historycznym i kulturowym.


Dla KBF, Agnieszka Lakner, muzykolog